فتح‌الله بي‌نياز: حکومت‌های توتاليتاريستى (تماميت‏خواه)، حکومت‌هایی هستند که در قرن بيستم ظهور کردند و معمولا با پشتوانه مردمى قدرت را به ‏دست گرفتند. جدا از نسبت سهم مردم در چنين امرى، آنها به ‏مرور پايگاه خود را از دست دادند و می‌دهند و فقط بخش ناچيزى از «مردم» را که هنوز اسير جهل‏اند يا منافع‏شان با حکومت گره خورده است، پشت سر خود دارند. بقيه مردم، ديگر حامى و حامل حکومت نيستند، فقط اطاعت مى‏کنند. واژه توتالیتاریسم برای اولین بار در سال 1925 توسط فیلسوف فاشیست ایتالیایی «جیووانی جنتیله» به کار رفت و از سال 1936 در فرهنگ‌نامه‌ها توضیح داده شد. اندیشمندان نازی ترجیح می‌دادند به جای این واژه از مقوله «اقتدارگرا» استفاده کنند.

علي‌زمانيان: هستی آدمی با زبان و تعقل شکل می گیرد و از این طریق است که با جهان بیرون از خود ارتباط برقرار می کند. ما ادمیان از زبان استفاده می کنیم تا معنایی را به دیگری انتقال دهیم و مقصودمان را به او تفهیم نماییم. از زبان استفاده می کنیم تا احساسات و افکار و ایده های خویش را با دیگران در میان بگذاریم. خواسته هایمان را مطرح کنیم و یا الفتی و دوستی را گسترش دهیم. علاوه بر آن، زبان، وسیله ی کارآمدی در جهت دشمنی و ضربه زدن به غیر است. زبان، مسیر ارتباطی میان انسان ها و سبب شکل گیری مناسبات و روابط متقابل است. زبان به منزله ی ابزاری در خدمت اهداف آدمی و رفع حاجات و برقراری کنش متقابل است.

محمد علی همایون کاتوزیان: ايران‌ برخلاف‌ جامعة‌ دراز مدت‌ اروپا جامعه‌اي‌ كوتاه‌ مدت‌ بوده‌ است‌. در اين‌ جامعه‌ تغييرات‌ ــ حتي‌ تغييرات‌ مهم‌ و بنيادين‌ ــ اغلب‌ عمري‌ كوتاه‌ داشته‌ است‌. اين‌ بي‌ترديد نتيجة‌ فقدان‌ يك‌ چارچوب‌ استوار و خدشه‌ناپذير قانوني‌ است‌ كه‌ مي‌توانست‌ تداومي‌ دراز مدت‌ را تضمين‌ كند. در دوره‌هاي‌ كوتاه‌ مدت‌ حضور طبقات‌ لشكري‌، ديواني‌ و مالك‌ چيزي‌ نمايان‌ بود....

برلين براي شرح گفته هايش از «ميل» کمک مي گيرد. ميل اعتقاد دارد اگر انسان ها آزاد نباشند که اهداف خود را دنبال کنند هيچ ابداع و ابتکاري که تمدن را به پيش برد و اخلاق را توسعه دهد به وجود نمي آيد و آنها اسير عادات و سنت هايي مي شوند که فرديت و شجاعت و تنوع فکري شان را نابود مي کند. حتي اگر اين محدوديت نويد رسيدن به جامعه يي آرماني را به آنها بدهد و توسط کساني اعمال شود که نيت خير داشته باشند.