|
چهارشنبه, 05 اسفند 1388 ساعت 15:56 |
|
مرتضي افشاري: پوپر پيش از اينکه يک انديشمند سياسي باشد، فيلسوف علم است. با وجود آثاري که او در فلسفه علم و شناخت دارد، نظريات او در اين باب در کتاب «شناخت عيني» که در سال 1972 منتشر شد، شکل نهايي خود را به دست مي آورد. او انسان را «حيوان مساله حل کن» مي داند. انسان ها در طول حيات به مسائلي برخورد مي کنند و سعي در حل آنها دارند، ولي در مسير حل اين مسائل، سوالات ديگري برايشان ايجاد مي شود. درنهايت، تمام زندگي به کشف راه هايي براي حل اين مسائل مي گذرد و به اين ترتيب با حل هر مساله يي يک قدم به پيش مي روند. ولي از آنجا که همواره مسائل جديدي پيش روي آنها قرار مي گيرد، انسان ها هيچ گاه به کمال نمي رسند.
|
مقاله
در اين مقاله دو مرحلة اصلي واكنش فلسفة تحليلي به هگل مطالعه مي شود. اولين واكنش، يعني روي برگرداندن از هگل كه تا به امروز براي بسياري از فيلسوفان تحليلي پا بر جاست، و به مسئلة وجود جهان بيروني مربوط است، بخشي از فرايند توضيحِ موضعِ متمايزِ تحليلي بود. واكنش دوم برگشت به سمت هگل ميان برخي نويسندگان تحليلي است كه به مسئلة معرفت، بعد از نقد تحليلي تجربه گرايي كلاسيك مربوط مي شود. سپس بحث خواهد شد كه وراي قرائت هاي نادرست تحليلي از هگل، بازگشت به او براي آنچه كه در حال حاضر به ترين شاخص چگونگي ادامة بحث دربارة معرفت است، صحيح به نظر مي رسد.
بررسی آیات قرآن و روایات معصومین(ع) نشان میدهد، اسلام به موضوع گفتوگو و مناظره به عنوان ابزاری مناسب برای برقراری ارتباط بین فرهنگها و ادیان توجه ویژهای دارد.چنانکه میتوان گفت؛ اسلام «آئین گفتوگو» و قرآن، «کتاب گفتوگوست»؛گفتوگوی خداوند با پیامبر(ص)، فرشتگان، مؤمنان و کافران. در قرآن کسانی که به گفتار و سخنان دیگران گوش فرا میدهند و از بهترین کلام پیروی میکنند،هدایت شدگان و خردمندان معرفی شدهاند: